He did it again!

Door Pierre Pieterse – Het zal niemand zijn ontgaan: na de iPod en de iPhone is er nu de iPad. Een apparaat dat wel eens een branche kan gaan veranderen, in dit geval de uitgeefbranche, omdat de tot nu toe latente meerwaarde van het elektronische boek zich gaat aftekenen. Amazon zit met zijn Kindle al in het defensief, uitgeverijen werpen spontaan alle ketenen van zich af en gaan in de aanval, en auteurs hopen er stilletjes op als derde partij met het bot vandoor te gaan. Sterker nog: in dit geval kan wel een hele industrie worden ontketend, en wel de complete digitale (nieuws)industrie met al zijn diverse toepassingen, mogelijkheden én verdienmodellen. Kortom: opnieuw zet Apple de wereld op zijn kop.

Eén keer is toeval, twee keer geluk, maar drie keer, daar zit een patroon in. Apple is niet de uitvinder van digitale muziek of digitale telefonie, en ook al niet van digitale content. Wat doet Apple dan wel? De vraag is niet zozeer wát Apple doet als wel hóe Apple dat doet. In de woorden van FD-hoofdredacteur Ulko Jonker: ‘De werkelijke truc van Apple is dat het erin slaagt om zijn imago en de blinde adoratie voor zijn hardware te exploiteren in een geheel nieuwe rol als tollenaar.’ Dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Want hoe doe je dat, zorgen voor blinde adoratie en dat ook nog eens uitbaten?

In het boek Zo denk Steve brengt auteur Leander Kahney de mythische proporties van het merk Apple en oprichter Steve Jobs tot aardse proporties terug. Onbedoeld overigens want bijna elke bladzijde is doordrenkt van een soms wat misplaatste adoratie van de persoon ‘Jobs’ en het merk ‘Apple’, wat het boek oppervlakkig gezien tot niet meer dan een hagiografie maakt. Maar zijn pogingen om Jobs en Apple te vangen in algemene lessen, levert inzichten op waar iedere ondernemer of manager wat mee kan. Natuurlijk, het gaat dan om de bekende ‘do’s & dont’s’, maar dan wel van het beproefde en bewezen soort. Met andere woorden: ze zijn toetsbaar. Het gebod ‘verbrand je schepen achter je’ krijgt natuurlijk impact als je weet dat Jobs daadwerkelijk de populaire iPod om zeep heeft geholpen om ruimte voor iets nieuws te maken. Het is dus geen gratuit advies! En het adagium dat je gedreven moet zijn in je werk, krijgt een extra dimensie als de CEO een salaris van één dollar toucheert.

En zo worden alle bouwstenen van succes – selectief te werk gaan, eigengereidheid, perfectionisme koesteren, een elitaire houding aannemen, gedrevenheid, en compromisloos opereren – voorzien van simpele vuistregels. Als vuistregel, als leidraad hooguit, en zeker niet als blauwdruk, zo simpel is het ook weer niet. In de woorden van Steven Jobs: ‘Er is blijkbaar een unieke combinatie van technologie, talent, zakelijk inzicht, marketing en geluk nodig om belangrijke veranderingen teweeg te brengen in onze branche. En die is vrij zeldzaam.’ Helaas is er geen checklist voor de factor ‘geluk’, ook niet in dit boek, maar we weten allemaal dat je ook ‘geluk’ kunt afdwingen.