Scheldekwartiertje

Door Pierre Pieterse – Casus: het Scheldekwartier in Vlissingen. Men koopt een stuk uitgewoonde grond voor 35 miljoen. Men voegt daar de volgende ‘ingrediënten’ (randvoorwaarden) aan toe: een ontwikkelingsplan uit 1990, een krimpende bevolking, en een enorme financiële crisis. De opdracht: zorg ervoor dat de  betreffende gemeente dit stukje grond winstgevend maar minimaal kostenneutraal exploiteert.

Dat gaat niet. Nee, dat gaat niet. Want dat kan niet. Zo simpel is het. Vandaar dat dit stukje kostelijke grond in hartje Vlissingen al jaren braak ligt. En veel geld kost. Zodat de totale gemeentelijke schuldenberg van circa 235 miljoen uitgroeit tot een omgekeerd evenredig diepe bouwput.

Zo simpel is het dus niet! In Vlissingen dus. Want nu de oplossing. De crux! De toverspreuk van de Vlissingse Raad van Wijzen: naar voren halen van opbrengsten. In plat zakenjargon: snel wat zaken bouwen die direct geld opleveren. In dit geval een appartementencomplex en een jachthaven. Briljant. Hoe kom je erop. Maar had er niet al lang van alles moeten staan? Appartementencomplexen, statige herenhuizen, minder statige herenhuizen, gewone huizen, en huizen achter de façades van vergane glorie zoals het Dishoeckhuis. Of die jachthaven, zo parmantig geprojecteerd aan een kunstmatig eiland. Dus had de kassa niet al lang moeten rinkelen? Zeker, maar een kniesoor die daar op let. En daar gaat het nu even niet om. Niet omkijken maar de vlucht naar voren.

Bovendien is deze oplossing zo veel ingenieuzer dan de manier waarop men de tekorten tot nu toe afdekte, en wel door plat inboeken. Ofwel het opnemen van geld dat er niet is. Alsof je luchtkastelen op drijfzand te gelde maakt, alsof je kapitaliseert op virtuele inkomsten  (hoewel dat hier nou niet de meest passende metafoor is, omdat het hier daadwerkelijk gaat om de exploitatie van luchtkastelen op drijfzand, als variant op de luchtbellen die werden geblazen met behulp van onder meer de credit default swaps). Dat gaat zo: je boekt de inkomsten van de grondexploitatie direct in, om te beginnen de opbrengsten van ruim 700 woningen, conform het oorspronkelijke plan. Maar wat als er niks wordt gebouwd? Door de crisis. Geen inkomsten dus terwijl de rentelasten doorlopen. Simpel, dan boek je voor het jaar erop gewoon de inkomsten van meer woningen in, conform het aangepaste ontwikkelingsplan. Enzovoort, enzovoort. Inmiddels staat de teller op ongeveer 2500 woningen. Tel uit je winst!

Maar die krimpende bevolking? En wie gaat die grond ontwikkelen? Geen nood. Tegen de tijd dat de bevolking weer gaat groeien, is er ongetwijfeld een projectontwikkelaar gevonden die de benodigde 6000 woningen uit de vervuilde grond stampt.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Maatschappij, Politiek, Uitgelucht

4 Reacties op “Scheldekwartiertje

  1. Zojuist op de telex: AVV Beheer uit Middelburg (niet zoeken hoor, niets te vinden op internet) gaat ‘zijn schouders onder Scheldekwartier zetten’ – zo kopte de PZC wel erg voorbarig en dolenthousiast. dat wil zeggen: partner in crime van het eerste uur AM gaat bouwen, en wat niet wordt verkocht wordt opgekocht door AVV. Niet dat de gemeente nou zulke goede ervaringen met dit bedrijf heeft (zoals de akkefietjes rond Britannia), maar omdat dan in elk geval de Rijkssubsidie van 7,4 miljoen veilig wordt gesteld. Want daar gaat het natuurlijk om, de rest is sier, ‘mooie sier’ om precies te zijn. Vanwege diezelfde ‘subsidiestroom met deadline’ is indertijd ook de Timmerfabriek opgeknapt, en begint men aanstonds aan het ‘dokje van Perry’ (de molshopen verraden in elk geval bouwactiviteit). Maar een prachtig gerestaureerde loods en dito Perry-dokje, en een appartementencomplex plus wat ligplaatsen maken natuurlijk nog geen Scheldekwartier.

  2. Waarom zou AVV niet verkochte woningen van AM opkopen? AVV is geen charitatieve instelling dus wat is de ‘catch’? De suggestie wordt gewekt dat AVV dit doet als goedmakertje voor de sores rond Britannia, en ook is er het gerucht dat AVV achter de jachthaven aanjaagt, een jachthaven die inderdaad zonnige exploitatie-horizonten kent. Maar ja, allemaal suggesties dus.
    Nog suggestiever wordt het als je deze analyse leest, in de PZC: http://www.pzc.nl/regio/walcheren/7699557/En-nu-ook-samen-hotel-Britannia-redden–ANALYSE.ece. Ja, in kapitalen opdat wij niet vergeten…Dit stuk blinkt uit in nietszeggendheid en wishfull thinking. Schitterende sfeerbeschrijving van heren die champagne ontkurken als inleiding op de droom van de auteur dat iedereen nu eindelijk eens aan de gang gaat voor Vlissingen. Ja, gewoon voor Vlissingen. Werken aan een oplossing. Wie het gelooft, mag nu gaan dromen…
    Een zin is echter intrigerend: ‘De stad kan opgelucht ademhalen en de wethouder, die dankt er misschien wel zijn politieke carrière aan.’ De eerste constatering is volstrekte onzin natuurlijk, maar de tweede constatering kon wel eens juist zijn. Nog een zeperd zou de carrière van Piet Polderman kunnen hebben ruïneren. Maar Polderman is nu dus gered. Maar tegen welke prijs? Want in de wereld van het zakendoen is het bijna altijd ‘voor wat hoort wat’. Ook in Zeeland. Of misschien moet ik wel zeggen: juist in Zeeland!

  3. Pingback: Visiestad Vlissingen | HollandsGlorie. Over de staat der Nederlanden

  4. Pingback: Het Scheldekwartier: (mis)koop van de eeuw | Vlissingen Transparant

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s