De ondraaglijke leegheid van de Zuidas

Door Pierre Pieterse – Na Dagboek van een herdershond is het tamelijk stil geweest rond het toch dankbare thema ‘herinneringen van en/of aan de werkvloer’. Uitgezonderd wat kleine oprispingen uit de burelen van de grote advieskantoren ten tijde van de hoogtijdagen van De Professie. Maar die waren bijna altijd anoniem opgetekend door ghostwriters. Toen weer een tijdje niks, totdat De Crisis het blik herinneringen ruw openreet. Venetia Thompson – kantoornaam ‘Airbags’ – vond de titel voor haar ontboezemingen uit de wereld van het snelle geld in de City direct in haar fysieke verschijnen: Beursbabe.

En nu staat Zo Zuidas op verschijnen waarin de ZoZa’s kond doen van ‘Overwerk en achterklap in de Amsterdamse kantoorjungle’. Wie de Zoza’s zijn, is nog even een goed bewaard geheim. Naar eigen zeggen om hun carrière te beschermen maar gezien de enorme media-aandacht (paginagroot in bijvoorbeeld de Volkskrant en NRC) kan het maar zo maar gaan om een uitgekiende undercoveroperatie. Of om een schelmenstreek van jonge journalistes, dus gewoon platte PR, want het volk dat zo krachtig waakt over onafhankelijkheid wil nog wel eens een oogje dichtknijpen als het om eigen waar gaat.

Hoe dan ook, het resultaat is nogal mager. Wat er van de voorgepubliceerde pagina’s afspettert, zijn clichés als ‘Het best bewaarde geheim van de Zuidas: het gaat helemaal niet om het Werk. Het Werk gaat ook vaak helemaal nergens over.’ Zo! Of deze: ‘De frenemy is een collega die net een treetje hoger op de carrièreladder staat dan jij. Vaak is het of een verzuurde taart met overspannen eierstokken of een gefrustreerde kwezel zonder carrièreperspectief. De frenemy verpakt pesterijen in een glimlach en een mooie roze strik. De frenemy kan namelijk aardig onaardig zijn.’ Laten we het er  maar op houden dat de dames geslaagd zijn voor het correct samenvatten van al bijna antiquarisch werk van Joep Schrijvers (Hoe word ik een rat? en Het Maandagmorgengevoel). Of deze: ‘Een investment banker moet vooral mooi kunnen tekenen.’ En dan volgt er wat over PowerPoint presentaties, met ‘rondjes, vierkantjes en nette rechte lijnen’. Ook al oude koek, zo overgenomen van de criticasters van de advieswereld. Dit ‘binnen de lijntjes kleuren voor volwassenen’ is vorig jaar nog eens dunnetjes maar ook veel beter overgedaan door Matthew Stewart in De managementmythe. Dit demasqué is overigens voltrokken door iemand die zich mocht rekenen tot ‘ons soort mensen’.

Een mevrouw laat via een ingezonden brief in de Volkskrant weten dat ze zich verbaast over zo veel leegheid, over zo een leeg bestaan, refererend aan een interview met de Zoza’s eerder in die krant. Deze mevrouw is kennelijk zojuist ontwaakt uit een langdurige coma, of net terug van een spannende reis terug in de tijd. Want zo is het kantoorleven, niet meer en niet minder. En als je het wat indikt, krijg je een relaas als Zo Zuidas. Of als Beursbabe. En als je het wat aandikt, krijg je Het maandagmorgengevoel. En als je de boel demystificeert, krijg je De managementmythe.Lees Oerdriften op de werkvloer van Bram Buunk, en je weet dat een enorm percentage van de werktijd opgaat aan alles behalve werk en wat zo mooi wordt omschreven als ‘de bevrediging van de sociale driften’. Zeg maar het ‘sociaal interacteren’, dus werken met de ellebogen, roddelen, flirten, seksen, enzovoort. En als je rauwe verslagen van de werkvloer wilt, zonder aan- of ingedikte saus, zonder journalistieke loopjes met de waarheid, neem dan eens een kijkje op Twitter waar mening krullenraper realtime verslag doet van zijn machtige kantooravonturen. Not for the fainted at heart! Die kunnen beter Het bureau van J.J. Voskuil lezen. Zeven delen kantoorspanning uit de tijd dat herdershonden nog konden schrijven.

2 reacties

Opgeslagen onder Boekenlucht, Media, Organisatie

2 Reacties op “De ondraaglijke leegheid van de Zuidas

  1. Dit is een goed geschreven recensie. Als oprichter van de website TenPages.com waar de schrijfsters van Zo Zuidas werden ontdekt, kan ik echter je vermoeden tegenspreken: de dames maken geenszins onderdeel uit van een journalistieke scam. Dat zal ook blijken komende week, wanneer een van de schrijfsters naar waarschijnlijkheid uit de anonimiteit treedt en op televisie de inhoud en achtergrond van het boek zal toelichten. Voor wat betreft je kritiek op de inhoud van de voorpublicatie: het is wellicht toch de moeite waard het gehele boek te lezen. Wat dat betreft is een blogpost voor verschijning, op basis van slechts enkele quotes uit het aanstaande boek, wellicht wat lastig.

  2. HollandsGlorie

    @Valentine ik kan niet beoordelen of de voor de voorpublicatie gekozen fragmenten het boek recht dan wel onrecht aandoen, wel weet ik dat die fragmenten mij wat teleur stelden en aanzetten tot het schrijven van deze bespiegeling; niettemin heb je gelijk dat ik ook dit boek de tijd moet geven die het toekomst, dus op zijn volledige merites moet beoordelen, zodra ik de tijd vind, zal ik het gaan lezen en het boek nogmaals van repliek gaan dienen; dat van die anonimiteit vond en vind ik overigens een enorm zwaktebod, net zoals ik het aanstaande treden uit die anonimiteit vind getuigen van misplaatste interessantdoenerij, want het is natuurlijk gewoon platte PR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s