Leiderschapsparadox

GANZEN door Pierre Pieterse – De scheidslijn tussen falen en slagen als leider is bijzonder dun. Sterker nog: dezelfde eigenschappen die een leider een krachtige leider maken zorgen er bij een verkeerde afstelling voor dat een leider faalt. Eigenlijk net zoals de eigenschappen die iedereen zoekt in de perfecte CEO verkeerd getuned de ‘psychobaas’ in hem wakker maken, zoals Kevin Dutton in The Wisdom of Psychopaths stelt.

De volgende vijf ‘knoppen’ markeren de ragfijne lijn tussen succes en falen.

Vertrouwen ontaardt in arrogantie. Zelfvertrouwen is prima, zonnekoningen gedrag (primair focus op het eigen ego) is dodelijk. Even terzijde: de Google topmannen laten privé vliegvelden bouwen voor hun eigen jets, volgens Jaap Boonstra het signaal om de aandelen Google van de hand te doen.

Teamwork ontaardt in ‘groupthink’. De kracht van teams is (interne) diversiteit. Zodra een leider zijn team met zijn stem laat praten en denken, neemt ‘groupthink’ het over, en is de innovatieve en creatieve kracht verloren.

Visie ontaardt in obsessie. Noem het een ‘waypoint’, noem het een ‘stip aan de horizon’, noem het een visie, het maakt niet uit, zolang je maar weet waarvoor je het doet en waar je heen wilt. Als persoon maar ook als organisatie! En daar wil het wel eens misgaan. Als het persoonlijke ‘waypoint’ het organisatorische eindpunt wordt, ook al is de wind gekeerd.

Delegeren ontaardt in slaafs volgen. Je kunt niet alles zelf doen, maar er is een wezenlijk verschil tussen delegeren en uitbesteden. In het eerste geval ben je een actieve participant in het proces waarvan je bepaalde taken uit handen geeft. In het andere geval kijk je als relatieve buitenstaander naar de uitkomst van je opdrachten: je geeft geen richting, bent niet betrokken, kortom, er is geen raamwerk waarbinnen de taak wordt uitgevoerd. Op zijn best leidt dat tot risicomijdend gedrag, op zijn slechts tot totale apathie.

Vasthoudendheid ontaardt in inflexibiliteit. Net zoals een visie tot een obsessie kan leiden, kan ook vasthoudendheid contraproductief werken. Natuurlijk moet een leider vastberaden zijn maar niet tot elke prijs. Er zijn meer wegen die naar Rome leiden! Het is overigens opmerkelijk dat leiders die vastberaden het verkeerde pad op gaan hun ego voorop stellen, teams tot broedplaatsen van ‘groupthink’ hebben gemaakt, de visie hebben tot een obsessie hebben opgewaardeerd, en slaafse ‘onderdanen’ verwarren met betrokken leiderschap.

(bron: Inc)

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Management, Organisatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s